Eylemin Artığı
…Bir süpürge plastiklerı toplarken üzerime toz yığını akıyor sanki. Bir çocuk vücuduyla aynı boyda çuvala plastikleri koyuyor. Yanımdakiler tozdan öksürüyor “Dayanamıyoruz hadi gidelim” diyorlar. Çekeceğimi çektim galiba. Kendimce akbabayı kovalamaya çalışmıştım yıllar önce Ankara’nın atığını toplayan çocukları kaydederken. Belki bu son tanıklık olur demek istesem de son olmayacağını biliyorum. Bir başka taş girdi ayakkabıma sadece. Umarım bundan sonra da bu taşlarla yürümeye devam edebilirim.
Leftover of a Demosntration
… As someone sweeps piles of plastic together, it feels as though a cloud of dust is cascading over me. A child, carrying a sack as tall as their own body, fills it with plastic. The people beside me begin coughing from the dust. “We can’t take it anymore. Let’s go,” they say. I think I’ve filmed what I came to film.Years ago, while documenting the children who collected Ankara’s waste, I believed—in my own way—that I could chase away the vultures. Even if I wanted to believe this might be my final act of witnessing, I know it won’t be. It’s just another stone that has found its way into my shoe. I only hope I’ll be able to keep walking with these stones from now on.
Video ve Text: Alper Şen
2018 / 24- Mumbai – pad.ma Camp
Thanks to bak.ma and pad.ma crew