(Scroll Down For English)
City Plaza İşgal Oteli
Atina’da sokaklar, özellikle dayanışmanın hissedildiği mahallelerdeki rengârenk duvar yazıları nerede olduğumuzu tekrar hatırlatıyor. Yazıların ve afişlerin çoğunluğu dayanışma üzerine… Macar yazar György Dalos’un “1985” isimli romanı, George Orwell’in “1984” romanının iyimser bir devamı gibidir. 1984’teki imparatorluklar bir işçi devrimi ile yıkılır, ancak proleterya da uzun süre iktidarda kalamaz. 1985 yılı bu yüzden belirsizliklerin ve kaosun yılıdır. Ancak insanlar umutludur, diktatörlük rejimi sonrasında birlikte yazılacak bir geleceğin belli belirsiz dili duvar yazılarıyla anlatılır romanda. Bu nedenle roman çoğunlukla duvar yazılarından ibarettir. Atina’da dayanışmanın mahallelerinde duvar yazılarını okumaya başladığınızda da bugünün Avrupa’sının iyimser görünümlü bir distopyasını görmek mümkün. Onlarca yazı içerisinde algıda seçicilik: “Berkin Elvan kardeşimsin” yazılamasının altında Alexis imzası var. Biraz daha ilerde aynı stickerlar her yerde: “Lady’s and Gentelman, Aleppo is Burning / Halep Yanıyor”.
Atina’da Victoria Meydanı’nın hemen aşağısında Avrupa’nın en iyi oteli City Plaza Hotel bulunuyor. 400 kişinin kaldığı otelde konukların yarısı Suriye, Irak, İran, Afganistan, Filistin ve Pakistan’dan çocuk göçmenler. Ekonomik ve Politik Sığınmacılarla Dayanışma İnisiyatifi’nin kararıyla birkaç ay önce işgal edilen otele sınırın kapanmasıyla kentin çeperindeki kamplardan şehre gelen göçmenler yerleşmiş. İhtiyaçlar, dayanışma hareketinin yürüttüğü kampanyalarla ve etkinlik gelirleriyle karşılanıyor. Otelin bulunduğu göçmen mahallesi sağcı grupların gösteri yaptığı meydana yakın bir bölgede. İnisiyatiften Olga, ilk zamanlar ırkçı saldırılar yaşandığını ama sonrasında dayanışmanın büyümesiyle saldırıların durduğunu söylüyor. Atina’da göçmen dayanışması hayli canlı. Kent sokaklarının herhangi bir köşesinde yeni bir göçmen işgal eviyle karşılaşmanız olası. “Atina’da çok sayıda boş ve terk edilmiş bina var, kriz sonrası sayıları artan boş binalarda şimdi çok sayıda göçmen kalabiliyor” diyor Olga. School 2 – 2o Filoxenio Prosfigon, Politeknik, Themistokleus üzerinde iki squat, Notara, Strephi Squat, School, Hotel Oniro, Dervenion, Cat’s Spirit, ve Steki Metastanon sosyal merkezi göçmenlerin kaldığı ve bir araya gelebildiği dayanışma alanları. Mekanların çoğunda video ve fotoğraf yasağı var.
En iyi bilineni, “Birlikte yaşıyoruz dayanışmamız kazanacak” mottosuyla City Plaza Hotel, hem ziyaretçileri, etkinlikleri ve kampanyalarıyla hem de mekan içerisindeki örgütlenme yapısıyla epey dikkat çekici. Çocukların türlü oyunları, neşeli çığlıkları ve koşturmacaları arasından ortak alana erişebiliyoruz. Otelin ziyaretçileri arasında kampanyaya da destek olan Sandro Mezzadra ile karşılaşıyoruz. EuroNomade üyesi, Brett Neilson’la ortaklaşa yazdıkları “Border as Method Or, the Multiplication of Labor” adlı kitabıyla da bilinen Mezzadra, City Plaza’ya “AB’nin Yeni Sınır Rejimi” adlı bir konuşma için gelmiş. Konuşmasında Avrupa Birliği’nin hegemonik sınır rejimlerinden göçmen ekonomilerine, emek ve işgücü ve dayanışma hareketlerinden bahsediyor. AB sınır rejimlerinin hareketliliğin kontrol edilmesi üzerine kurulduğunu söyleyen Mezzadra’ya göre bu rejimler, göçmenleri illegalize ediyor, bu nedenle sınırları marjinalleştiriyor ve bugünün sınır imajlarını kapı, duvar, tel örgüler, kamplar ve çadırlar etrafında oluşturuyor. “Bugün bu algılarla ve kontrol mekanizmalarıyla mücadele etmek gerekiyor. Sosyal hareketlerde çalışan insanların Fortress Europe/Avrupa’nın Surları imgesini eleştiren yaklaşımları da bu anlamda birleşiyor. Bugün Yunanistan’daki kamplar ve çadır imajları aslında Almanya’da ve diğer kuzey Avrupa ülkelerinde çalışan Yunan işçilerinin yaşam koşullarını hatırlatabilmeli. Dolayısıyla bugün göçmenleri bu sınır rejimlerinin kurbanları olarak gören ve sorunu tek boyuta/sınır sorununa indirgeyen yaklaşımlar oldukça tehlikeli. Avrupa’nın sınırlara ihtiyacı var çünkü hem göçmenlerin geçişini engellemesi hem de yeni sınır rejimlerini yeniden organize etmesi ve Avrupa vatandaşlığı etrafında yürütülen hiyerarşik hareketliliği sürdürebilmesi gerekiyor. Fakat göç hareketlerinin hegemonik sınır rejimini tehdit eden gücünü de görmek gerekli. Bugün dayanışma hareketleri açısından baktığımızda ihtiyacımız olan şey organik olmayan yapılanmalar yerine acil müdahaleleri içeren özyönetim biçimleri. Sınır rejimleri durmaksızın şiddet üretiyor ve bununla mücadele etme yöntemlerini dayanışmacı sosyal hareketler belirleyebilir. Göç siyasetini ele geçirmeye çalışan sivil toplum örgütleri ise konuyu depolitize ediyor”.
Mezzadra’ya göre göçmenler Yunanistan’da ne yapıyor sorusunun tek bir cevabı var: “Bekliyorlar. Peki bu bekleme edimini nasıl politize edebiliriz? Bunun etrafında oluşan ve oluşacak olan dayanışma hareketlerinin örgütlenmesi ve konuyu beraber tartışması gerekli”. Konuya kitabında olduğu gibi emek açısından da değinen Mezzadra, göçmen kamplarına emek gücünün geçirgenliği olarak bakarsak göçmenlerin yeni Avrupa proletaryasının belirleyici aktörleri olduğunu görebiliriz, diyor. “Bugün Cezayir’den Fransa’ya göç edenler artık büyük fabrikalarda çalışmayacak, bir işten diğerine geçecek ve çok büyük ihtimalle yeni Avrupa proletaryasını oluşturacak”.
Avrupa’nın en iyi otelinde bir oda rezerve etmek istemez misiniz? http://www.best-hotel-in-europe.eu/
City plaza Göçmen Yerleşim Merkezi: http://solidarity2refugees.gr/refugee-accomodation-center-city-plaza/
- Bu metin göçmen dayanışma ağları üzerine 2016 ylında gerçekleştirilen “Geride Kalanlar” görsel araştırmasından alınmıştır.
Özge Çelikaslan – Alper Şen
Artıkisler Kolektifi –Atina 2016
City Plaza Occupation Hotel
The streets of Athens, particularly the colorful murals and graffiti in neighborhoods where solidarity is strongly felt, repeatedly remind us where we are. Most of the writing and posters are about solidarity. György Dalos’s novel 1985, written by the Hungarian author, can be read as an optimistic continuation of George Orwell’s 1984. In 1984, the empires are overthrown by a workers’ revolution, but the proletariat itself cannot remain in power for long. The year 1985 therefore becomes a year of uncertainty and chaos. Yet people remain hopeful. In the aftermath of dictatorship, the vague language of a future that will be written collectively is expressed through graffiti on the walls. For this reason, the novel consists largely of inscriptions on walls. In Athens, once you begin reading the graffiti in neighborhoods shaped by solidarity, it is also possible to see an apparently optimistic dystopia of today’s Europe. Among dozens of inscriptions, a moment of selective perception catches our attention: “Berkin Elvan, you are my brother.” It is signed by Alexis. A little further on, the same stickers appear everywhere: “Ladies and Gentlemen, Aleppo is Burning.”
Just below Victoria Square in Athens stands what was once described as one of the best hotels in Europe: the City Plaza Hotel. Around 400 people live there. Approximately half of the residents are children and young migrants from Syria, Iraq, Iran, Afghanistan, Palestine, and Pakistan. The hotel was occupied several months earlier following a decision by the Solidarity Initiative for Economic and Political Refugees. After the borders were closed, migrants who had moved from camps on the outskirts of the city into Athens settled in the building. Their needs are met through campaigns organized by the solidarity movement and through income generated by events. The migrant neighborhood surrounding the hotel is located close to a square where right-wing groups regularly organize demonstrations. Olga, from the initiative, tells us that racist attacks occurred during the early period of the occupation, but that these attacks stopped as the solidarity movement grew stronger. Migrant solidarity remains highly active in Athens. Almost anywhere in the city, you may encounter another occupied building that has been transformed into a space for migrants. “There are many empty and abandoned buildings in Athens,” Olga tells us. “The number increased after the economic crisis, and many of these empty buildings can now accommodate migrants.” School 2 – 2o Filoxenio Prosfigon, the Polytechnic, two squats on Themistokleus Street, Notara, Strephi Squat, School, Hotel Oniro, Dervenion, Cat’s Spirit, and the Steki Metastanon social center are among the spaces where migrants live, meet, organize, and build forms of solidarity. Most of these spaces prohibit photography and video recording.
The best-known of them, City Plaza Hotel, operates under the motto: “We live together. Our solidarity will win.” The hotel is remarkable not only because of the visitors it receives and the events and campaigns organized there, but also because of the internal structures through which everyday life is collectively organized. We make our way into the common area through the children’s games, joyful screams, and endless running. Among the visitors is Sandro Mezzadra, who is also supporting the campaign. A member of EuroNomade and known for his book Border as Method, or, the Multiplication of Labor, co-written with Brett Neilson, Mezzadra has come to City Plaza to give a talk entitled “The EU’s New Border Regime.” His talk addresses the European Union’s hegemonic border regimes, migrant economies, labor and workforce relations, and solidarity movements. According to Mezzadra, EU border regimes are fundamentally organized around the control of mobility. These regimes illegalize migrants and consequently marginalize the border itself, producing today’s images of the border around doors, walls, fences, camps, and tents.
“Today we need to confront these perceptions and mechanisms of control. In this sense, the approaches developed by people working within social movements who criticize the image of Fortress Europe converge around a common concern. The images of camps and tents that we see today in Greece should actually remind us of the living conditions of Greek workers employed in Germany and other northern European countries. Therefore, approaches that see migrants simply as victims of these border regimes, reducing the problem to a single dimension—the border problem are extremely dangerous. Europe needs borders because it needs to prevent the movement of migrants, reorganize its border regimes, and maintain hierarchical forms of mobility structured around European citizenship. But it is also necessary to recognize the power of migration movements to threaten these hegemonic border regimes. From the perspective of solidarity movements today, what we need are forms of self-organization that include emergency intervention, rather than rigid or externally imposed organizational structures. Border regimes produce violence continuously, and solidarity-based social movements can determine the methods through which this violence is confronted. NGOs that attempt to take control of migration politics, on the other hand, depoliticize the issue.”
According to Mezzadra, there is only one answer to the question of what migrants are doing in Greece: “They are waiting.” But then another question emerges: How can the act of waiting itself be politicized? The solidarity movements that have emerged—and that will continue to emerge—around this condition need to organize themselves and discuss the issue collectively. Mezzadra also approaches the question from the perspective of labor, as he does in his book. If we understand migrant camps as sites through which labor power becomes increasingly permeable and mobile, he argues, migrants can be seen as decisive actors in the formation of a new European proletariat. “Those migrating from Algeria to France today will no longer work in large factories. They will move from one job to another and, most likely, become part of the new European proletariat.” The camp, then, is not simply a place where migrants wait. It is also a place where labor is suspended, redirected, controlled, and potentially reorganized. Waiting itself becomes part of the political economy of migration. The border does not merely stop movement. It produces a particular kind of mobility: fragmented, precarious, temporary, and permanently available to labor markets. And perhaps this is where the political meaning of solidarity becomes visible—not simply in providing shelter, food, or legal assistance, but in questioning the structures that make waiting, exclusion, and precarious labor necessary in the first place.
Would you like to reserve a room at the best hotel in Europe? http://www.best-hotel-in-europe.eu/
City Plaza – Refugee Accommodation Center http://solidarity2refugees.gr/refugee-accomodation-center-city-plaza/
- This text is drawn from the visual research project “The Residuals”, conducted in 2016, which focused on migrant solidarity networks.
Özge Çelikaslan – Alper Şen
Artıkisler Collective – Athens 2016